De graven van de familie Kniphorst bij Anloo

Op deze begraafplaats uit het midden van de negentiende eeuw liggen twee opvallend rijke marmeren graftekens, allebei gemaakt door D. Kalk. Voor C.E. Kniphorst, gestorven in 1901, staat een omfloerste gebroken zuil: een zuil die halverwege afbreekt, met een gebeeldhouwd rouwkleed eroverheen. Dat was in de negentiende eeuw de standaarduitdrukking voor een leven dat te vroeg werd afgebroken. Naast hem ligt mevrouw M.M.J.J. Kniphorst, gestorven in 1902, met een biddende engel. Waarom die naam er hier toe doet: het was mr. C.E. Kniphorst die in 1871 het hunebed D8 aan de provincie schonk, en het bos waarin dat hunebed ligt draagt nog altijd zijn naam – het Kniphorstbos, ruim anderhalve kilometer hiervandaan. Van Giffen noteerde later dat hij het monument aantrof in "het bosch van den Heer Kniphorst". De man die zorgde dat een vijfduizend jaar oud graf bewaard bleef, ligt zelf onder een gebroken zuil van marmer. Dat maakt deze twee stenen tot het jongste graf in een reeks die op deze kaart bij de hunebedden begint.