Verhaallijnen
Een verhaallijn is één verhaal, verteld van plek naar plek over de kaart. Je leest een paar zinnen, klikt op volgende, en de volgende stip licht op. Je loopt hem op de kaart, niet in het veld. Elke lijn gaat één kant op; bij de meeste loopt de tijd mee.
Bijzondere vondstenTien vondsten, van een vuistbijl tot een goudschat: niet wat ze waard zijn, maar wat ze veranderden aan wat we van dit landschap wisten.Volg de lijn (10 stappen) →
ConflictenIn Drenthe was de grond van iedereen, en dus was elke grens een twistpunt. Zes geschillen, van 1442 tot 1810, en het hoogste hof van Drenthe.Volg de lijn (7 stappen) →
De doden, vijfduizend jaarVan hunebed tot begraafplaats: vijfduizend jaar lang legden mensen hun doden op dezelfde hoge grond, en elke tijd deed het op zijn eigen manier.Volg de lijn (6 stappen) →
Vijf jaar oorlogVan een neergestorte Lancaster in 1943 tot de bevrijders die in april 1945 over de Hondsrug naar Groningen trokken: wat de oorlog in dit landschap achterliet.Volg de lijn (7 stappen) →
De rug als wegDe Hondsrug was de droge route door nat Drenthe. Hunebedden, grafheuvels, karrensporen en tolhuizen liggen er op één lijn – maar wat wat volgde, is minder zeker dan het lijkt.Volg de lijn (7 stappen) →
Het jonge bosHet bos tussen Eext, Anloo en Schipborg is jong: geplant in de negentiende en twintigste eeuw. Wat eronder ligt is duizenden jaren ouder, en het ligt er nog.Volg de lijn (7 stappen) →
Het waterMet de stroom mee door het Andersche, Gastersche, Oudemolensche en Schipborgsche Diep: waar je oversteekt, waar de beek de rug doorbreekt, en waar de schepen kwamen.Volg de lijn (7 stappen) →
Wat je ziet, is opnieuw gemaaktEen hunebed zoals het er nu bij ligt is de versie van 1870, 1927, 1952 of 1998, niet die van vijfduizend jaar geleden. Zeven plekken, van een herstelling uit 1998 tot het enige hunebed dat nooit is gerestaureerd.Volg de lijn (7 stappen) →
Stenen als handelswaarEen hunebed was eeuwenlang een steengroeve. Wat er nu nog staat is wat niemand de moeite waard vond, of wat op tijd werd gekocht.Volg de lijn (7 stappen) →
Van Giffen graaftZeven plekken van A.E. van Giffen tussen 1918 en 1952, van zuid naar noord: wat hij vond, wat hij terugbouwde en wat hij nooit publiceerde.Volg de lijn (7 stappen) →
Verdwenen windWind was de motor van het dorp. In anderhalve eeuw werd hij drie keer vervangen, door vuur, door stoom en door stroom. Wat overbleef zijn een paar molens, een straatnaam en een molensteen in de stoep.Volg de lijn (6 stappen) →
Wat de naam belooftZes plekken waar de naam of de overlevering meer zegt dan het veld bewijst: een gerechtsplaats, een galg, een koningskuil, een jachthuis, een stelling, een loopgraaf.Volg de lijn (6 stappen) →
Leren kijkenVan Picardt in 1660 tot Van der Sanden in 2016: wie hier naar de graven keek, en hoe.Volg de lijn (8 stappen) →