Het beekdal is geen werk van de beek

De beekdalen van de Drentsche Aa zijn niet uitgesleten door de beekjes die er nu door lopen – daar zijn die veel te klein voor. Het zijn dalen die aan het eind van de ijstijden door smeltwater zijn uitgeschuurd; pas daarna kroop er een kleine beek in. Je kunt dat aan de bodem controleren: op de hogere zandplateaus zit keileem, en juist in de smeltwaterdalen is dat keileem door de erosie verdwenen. Het Anlooërdiepje kronkelt nu door een dal dat veel te ruim voor hem is, met vlakke hooilanden ernaast. Op de hoogtekaart is het een brede, ondiepe holle strook met scherpe randen naar de es en de rug erboven, en daarin een dun kronkelend lijntje water.