Weiers: de visvijvers bij de verdwenen huizen

Bij de voorname huizen van Anloo hoorden weiers: gegraven vijvers waarin vis werd gehouden voor de keuken. In het kadaster van Vennebroek staat zo'n laagte als weijer met visvijver vermeld. De huizen zijn verdwenen, maar zulke kuilen zijn in het landschap vaak langer herkenbaar dan een gebouw. Op de hoogtekaart is een weier te zoeken als een opvallend rechthoekige of langwerpige kuil op een plek waar de natuur zoiets zelf niet zou maken.

Een weier is bovendien een teken van stand. Ze horen doorgaans bij een domaniaal goed, een onroerend goed of landgoed dat rechtstreeks toebehoorde aan de landsheer, de koning of de staat. De oudste hier is van de bisschop: langs het Anlooërdiepje lag er een die oorspronkelijk bij de bisschopshof hoorde en later aan de pastorie kwam. In Rolde, bij de andere bisschopskerk van dit gebied, lag er net zo een ten noorden van de kerk. Wie zo'n vijver had, had het recht om levende vis te bewaren, en dat betekende verse vis op de vastendagen, wanneer iedereen die zo'n weier niet bezat gezouten vis op het menu had.