Het vuursteenatelier bij het Wolvenveen, gevonden in een bouwplan

In het voorjaar van 1990 raapte L. Hoven aan de rand van het Wolvenveen, in een uitbreidingsplan van Rolde, 171 stukken vuursteen op. Niet verspreid over een akker, maar over 5 vierkante meter.

Het waren er niet alleen veel, ze zagen er ook verkeerd uit. Bijna driekwart droeg nauwelijks sporen van bewerking: hoekige fragmenten, geen werktuigen. Juist dat afwijkende beeld was voor het Drents Museum en het Biologisch-Archeologisch Instituut de aanleiding om er zelf te gaan kijken. Vrijwilligers van de studiekring van de Drents Prehistorische Vereniging en het Rolder Historisch Gezelschap haalden op 10 bij 10 meter nog ruim 440 artefacten uit de grond: 61 klingen, 17 kernen, 8 kernpreparatie- en vernieuwingsstukken – en opvallend weinig werktuigen. Vier schrabbers, een steker, een steilgeretoucheerd klingetje en een A-spits; die laatste dateert het geheel in het mesolithicumMesolithicumca. 9700 tot 5325 v.Chr.Meer over deze periode.

Veel blokken en weinig werktuigen betekent dat hier niet gewoond is, maar gewérkt: men verzamelde ruwe vuursteenknollen, gaf ze een eerste bewerking, nam het bruikbare mee en liet de rest liggen. Een vuursteenatelier, en die zijn zeldzaam op de kaart. Vergelijkbare plekken kent men uit de omgeving van Uffelte en Emmen. Waar vrijwel elke andere steentijdvindplaats van dit gebied vertelt waar mensen kampeerden, vertelt deze waar ze aan het werk waren.

Wat je hier nu ziet is een woonwijk. De vindplaats lag in het uitbreidingsplan waar de straat Wolvenveen doorheen loopt, en de veldnaam is daarmee het enige wat van het veen over is. De stip staat op die straat en niet op de vondst: die besloeg 5 vierkante meter, en waar precies is in de bronnen niet vastgelegd.