De brink van Annen

Een langgerekte groene ruimte van ruim driehonderd meter lang en anderhalfhonderd breed, midden in het dorp. De Historische Vereniging Annen noemt het de grootste brink van alle Drentse dorpen; onze eigen tekst bij de Zuiderbrink in Eext houdt het op 'een van de grootste van Drenthe', dus wie de meetlat legt is onduidelijk – maar groot is hij.

Een brink was werkruimte, geen plantsoen. Hier stonden de zaadbulten, de opgetaste schoven van de oogst; de kunstschilder Jan Zondag, die in Annen opgroeide, schilderde ze nog. Er werd vergaderd onder een linde achter de boerderij van de familie Moek, op de kruising van de Brink en De Hoek. Toen de landbouw mechaniseerde – eerst de zelfbinder, daarna de combine – waren de zaadbulten niet meer nodig en verloor de brink zijn werk. Wat volgde was sport: voetbal, handbal en paardrijden op het gras. In 2000 heeft de Commissie Dorpsbelangen er de muziekkoepel teruggebouwd.

De brink is ook de reden dat Annen tot de brinkdorpen wordt gerekend en niet louter tot de esdorpen. Op de hoogtekaart is de vorm terug te vinden: de open baan loopt in de lengterichting mee met de Hondsrug, net als de dorpskern eromheen.