De molen van Dekens, waarvan de steen nog in de grond ligt

Aan de Zuidlaarderweg in Annen stond een korenmolen, en de straatnaam Molenakkers wijst er nog naar. Op 1 september 1871 kreeg Geert Dekens vergunning om op perceel sectie I nummer 1531 een wind-, koren- en pelmolen te bouwen, draaiend boven zwikstellingen en op ten minste dertig meter van de openbare weg. Een zwikstelling is de houten of stenen omloop (galerij) rondom een molen die de molenaar gebruikt om zeilen op de wieken aan te brengen.

De grond hier was kort daarvoor nog heide. Rond 1830 bestond het land langs de Zuidlaarderweg tot aan de grens met Zuidlaren uit niets dan heideveld met een paar zandwegen, eigendom van de boermarke van Annen. Pas bij de markeverdeling van 1852 kwam een deel in particuliere handen.

In 1873 ging de molen over op Harm Jan Dekens, in 1887 kwam er een huis bij, en Jan Roelofs Dekens werd de laatste molenaar. In 1910 vroeg hij vergunning voor een stoomkorenmolen, en begin 1911 mocht de stoomketel in de korenmolen worden geplaatst: het einde van het malen op de wind.

Er is nog iets te zien, en dat is voor een verdwenen molen zeldzaam. Op de overgang van de stoep naar het garagepad bij Zuidlaarderweg 110 liggen de restanten van een molensteen in de grond. En hij is nog te zien: op de schoolwandplaat die Roelof Schuiling in 1912 van zijn geboortedorp liet maken, steekt de molen boven de boomkruinen uit.