Rustlust, het buitenhuis aan het diep

Op een verhoging aan de rand van het beekdal, met uitzicht over het dal tot aan de bossen bij Zeegse, stond rond 1700 een buitenhuis van stand. Het heette Rustlust en had een boomgaard, een moestuin, visvijvers en een eigen aanlegsteiger aan de beek. Deftige families uit de stad brachten er de zomer door. Dat het juist hier kwam is geen toeval: het is dezelfde droge rug waarop even verderop de Kymmelsberg ligt.

Het echtpaar Pieter Roelfzema en Albarta ten Oever bezat het buiten. Roelfzema (1745-1826) was luitenant van het burgerlijk regiment, tussen 1820 en 1824 een van de vier burgemeesters van Groningen, en kunstverzamelaar en -handelaar. Samen brachten ze een collectie van honderden zeventiende- en achttiende-eeuwse schilderijen bijeen die tot ver buiten de stad bekend werd.

Albarta ten Oever (1772-1854) was zelf schilderes en tekenares, een van de weinigen in haar tijd die dat als vrouw deed. Ze kreeg jong tekenles, was leerlinge van de Academie Minerva, en schilderde vooral Groningse en Drentse winterlandschappen in de trant van Salomon van Ruijsdael en Jan van Goyen. Uit 1806 stamt "Aankomst in Schipborg", een gezicht op de aankomst bij Rustlust zelf. Het Groninger Museum bezit ander werk van haar, de aquarel "'t Gezicht van de Euvelgrunde op de hoogten".

In de negentiende eeuw raakte het geheel in verval. Wat ervan over is zit onder de grond: resten van de kelders, en aan de rand van het beekdal een eeuwenoude beuk. Dorpsbelangen Schipborg legt dat op de hoogte van het huidige Borgweg 30, en dat adres is het punt van deze stip.