De Heidebloem, de zaal van Schipborg voor veiling, dans en schilderijen

Op de hoek van de Borgweg en de Holle Drift in Schipborg stond café De Heidebloem. Van het café is niets over. De dorpssite zegt dat het "ongeveer" op deze hoek lag, en in 1964 gaf de eigenaar van De Heidebloem Borgweg 27 als adres op. De stip staat daar, bij benadering.

De zaal van het café diende voor toneel, veilingen en vergaderingen. In december 1923 speelde de rederijkerskamer Excelsior uit Anloo er vier stukken, met na afloop een bal. Dezelfde maand werd er een huis met bouwland geveild. In 1926 verkocht modelboerderij De Schipborg er het topgras van zo'n 24 hectare hooiland. Het café was toen van J. Boer jr.

In 1930 kocht Jannes Evenhuis het café en vierde de inwijding met ringrijden met paard en wipkar. In juni 1933 opende hij een dancing, voortaan elke zondag, met een jazzband. Evenhuis had ook het natuurbad.

Notarissen bleven er komen. In juni 1936 werd een verkoop van vastgoed van modelboerderij De Schipborg verlegd van het café van Steven Popken in Anloo naar De Heidebloem. Waarom, staat er niet bij. In 1935 werd er een afdeling van Landbouw en Maatschappij opgericht, en in 1954 riepen de volmachten van de marke er de markegenoten bijeen.

Na de oorlog kwam de kunst. In juli 1948 opende burgemeester Willinge Prins in het kunstzaaltje van Evenhuis een tentoonstelling van De Drentse Zeven. Zeven schilders uit Noord-Drenthe hadden zich verenigd, onder wie Evert Musch, en ze wilden in deze omgeving een kunstcentrum stichten. De kritiek was verdeeld. Het Nieuwsblad van het Noorden schreef dat de groep "haar bestaansrecht" bewees. De Asser Courant vond het werk "beneden het peil van verschillende in Groningen gehouden exposities". De schilders kwamen elk jaar terug. In 1952 hield Musch er een lezing over grafiek, en in mei volgde een lustrumtentoonstelling.

In 1955 was het voorbij. Het café had een nieuwe eigenaar en De Drentse Zeven was uit elkaar. De krant noemt in juni 1955 Winsingh als eigenaar, "v/h J. Evenhuis". De dorpssite zet de verkoop pas in 1963. Winsingh begon een nieuwe groep, De Vrijbuiters, die ook werk uit het buitenland wilde laten zien.

In december 1959 vierde Dorpsbelangen er haar tienjarig bestaan, met accordeonmuziek en kraantjespotten op tafel. Vijf jaar later was het café weg. In mei 1964 werd het voor afbraak geveild, met kozijnen, deuren, ramen en balken. In acht weken stond er een nieuw hotel. De naam bleef. Volgens de dorpssite werd ook dat gebouw later na een brand gesloopt en tot woonhuis verbouwd.