Hunebed D12 op de Kampakkers

Het derde hunebed van Eext, en het meest gehavende. Er liggen nog drie dekstenen, drie zijstenen en één sluitsteen; aan de zuidkant rusten de dekstenen netjes op hun zijstenen, aan de noordkant liggen ze op de grond omdat daar de dragers ontbreken. Van Giffen markeerde de plaatsen van die verdwenen stenen in 1918 met plombes van cement, maar zelfs die zijn inmiddels onder het maaiveld weggezakt. Hij trof het aan op een “ruig” terreintje op de Kampakkers, overwoekerd door struikgewas – hij noteerde zelfs welke soorten: een vlier en een lijsterbes. In 1952 is het onderzocht en hersteld. Kijk op de voorste stenen naar de korstmossen: hunebedstenen zijn er een goede groeibodem voor, en die felgele is de grove geelkorst. Op schrift verschijnt D12 voor het eerst in 1756 – hetzelfde jaar waarin Van Lier D13 verderop opengroef.