De Kampakkers: vierduizend jaar op één akker

Ten westen van Eext ligt een akkercomplex waar meerdere archeologische registraties over elkaar heen liggen. Hier komen sporen samen van een celtic field, neolithische bewoning, grafheuvels en hunebed D12.

Het celtic field is herkend op luchtfoto's uit 1952 en 1968, en in 1976 waren delen van de structuur vanaf de grond nog zichtbaar als verkleuringen in de akker. Volgens de provinciale registratie beslaat het herkenbare vlak ongeveer 300 meter van noord naar zuid en 200 meter van oost naar west. Een latere RAAP-kartering herkende hetzelfde vlak opnieuw met andere technieken: op het local relief model van het AHN2 en op satellietbeelden uit 2014 en 2017. De wallen zijn volgens die kartering zeer vaag, maar het celtic field als geheel is wel als zeker beoordeeld.

Ten noorden ligt een afzonderlijk geregistreerd terrein, Kampakkers-Noord, waar bij een kartering in 1975 bewerkt vuursteen en aardewerk uit het neolithicumNeolithicumca. 5325 tot 1900 v.Chr.Meer over deze periode zijn gevonden. Aan de oostrand van het complex staat hunebed D12, een neolithisch grafmonument van ongeveer vijfduizend jaar oud.

Wat hier onder één veldnaam samenkomt, is dus een lange doorsnede van de geschiedenis: bewoning uit het neolithicumNeolithicumca. 5325 tot 1900 v.Chr.Meer over deze periode, graven uit de bronstijdBronstijd1900 tot 800 v.Chr.Meer over deze periode of ijzertijdIJzertijdca. 800 tot 12 v.Chr.Meer over deze periode, akkers uit de late bronstijdLate bronstijd1200 tot 800 v.Chr.Meer over deze periode en ijzertijd en een hunebed uit het neolithicum. Daarbovenop ligt de huidige akker, die de naam Kampakkers aan het landschap heeft gegeven.

Zet in het kaartmenu eerst de celtic-fieldlaag aan, daarna het reliëf en het local relief model. Met het blote oog is op de akker vrijwel niets meer van de oude structuur te zien; juist de combinatie van historische luchtfoto's en moderne hoogtegegevens maakt het onzichtbare landschap hier leesbaar.