De Luchtenburgerweg: de oude weg naar Rolde, uitgesleten tot holle weg

Aan de noordkant van de boswachterij Gieten-Borger, ten zuiden van het Sekmeer, loopt een bospad door een geul in het zand. Het is de Luchtenburgerweg. Ooit was dit de weg van Gieten naar Rolde, en vandaar verder naar Assen, over wat toen nog open heide was. Op de hoogtekaart is hij ruim een halve kilometer te volgen.

Die laagte heeft het verkeer zelf gemaakt. Ruiters, wagens met paarden, veedrijvers en marskramers gebruikten deze zandweg. Hoeven en wielen woelden het zand los, en de wind nam het mee. Zo sleet het pad steeds dieper uit. Wat wegwaaide, bleef ernaast liggen: langs beide kanten ligt opgestoven zand. Stiboka, de toenmalige stichting voor bodemkartering, legde in 1972 een doorsnede van noord naar zuid door de boswachterij. De uitgesleten weg is daarin een diepe kerf.

Op een kaart uit 1840 is de Luchtenburgerweg een belangrijke structuurlijn. Op sommige plaatsen is hij breed, omdat de karren uitweken en bundels sporen naast elkaar trokken; elders is hij smal en diep. Op de topografische kaart van 1850 staat de naam erbij, gespeld als Luchtenberger weg. Hij volgt de zuidrand van het Sekmeer. Volgens De Schakel hoorde de weg bij de route van Veendam naar Assen in de tijd van de postkoets, en bleef hij tot 1850 in gebruik.

Toen de verharde provinciale weg er lag, raakte de zandweg in onbruik. Vanaf 1921 werd de heide bebost, en er kwamen ook bomen in de holle weg te staan. In de bosadministratie van 1924 heet hij al een "uitgestoven laagte wat van vroeger de weg van Rolde Gieten was". De Jonkersheide eromheen werd niet ontgonnen, en daardoor bleef de weg gespaard. Later kapte Staatsbosbeheer de meeste weer.