De Stakenberg

Vier grafheuvels ten noorden van de Mandenberg, in de Archeologische Monumentenkaart alle vier ingeschreven onder de naam Stakenberg (monumenten 8991, 8992, 8993 en 9033). Ze liggen verspreid over ruim tweehonderd meter, elk zestien tot eenentwintig meter breed. Eén is onderzocht: Van Giffen groef in 1933 monument 8991 op en trof een brandheuvel uit de midden-ijzertijd. De andere drie zijn nooit wetenschappelijk onderzocht. Bij 9033 liet een proefsleuf tijdens de consolidatie van 1991 zien dat het heuvellichaam uit plaggen is opgebouwd, wat op de bronstijd of de ijzertijd wijst; die heuvel had tot dat jaar een grote, vierkante ingraving in het midden. Bij 8992 spreken de aantekeningen elkaar tegen – een handgeschreven briefje achterop een foto uit 1991 zegt dat ook die in 1933 is opgegraven, en op de kaart van 1956 lijkt hij zowel als onderzocht als als onaangeroerd te zijn ingetekend. Waar de naam vandaan komt, zegt geen van de bronnen. Deze pin staat midden tussen de vier heuvels.