De weg van Assen naar Rolde, die reizigers een schilderij noemden

Tussen Assen en Rolde loopt een weg die al in de negentiende eeuw beroemd was. In Rolde heet hij nu de Asserstraat. In 1840 en 1841 werd hij verhard, en daarna liepen de reizigers erover die Drenthe kwamen bekijken.

Een van hen was de Franse journalist Henry Havard. Hij ging met de rugzak op weg naar Eext en Gieten, en begon in Assen. In zijn reisboek La Hollande pittoresque schreef hij dat hij in Europa weinig wegen kende die aangenamer waren dan die van Assen naar Rolde. De weg maakte veel bochten, maar daar zou niemand over klagen: grote bomen, boerenhuizen en hagen stonden er zo langs dat je om de tien passen "un tableau tout fait" voor je had, een kant-en-klaar schilderij waar een landschapsschilder blij van zou worden. Tussen de bomen door zag hij een kale heide, of een rij kleine heuvels die hem aan een prehistorisch grafveld deden denken. Daarna kwam Rolde, en daar werd het volgens hem alleen nog mooier.

Jacobus Craandijk, een doopsgezinde predikant die heel Nederland te voet beschreef, zag hetzelfde. In zijn Wandelingen door Nederland met pen en potlood schreef hij dat de grintweg van Assen naar Rolde "er op aangelegd" leek "om hen te bekeeren, die Drenthe voor een land van louter heide houden". Hij beschreef een brede witte weg in bochten, tussen eikenlanen, bosjes, akkers en weiden. Je zou eerder denken dat je op een buitenplaats liep dan op een openbare weg.

Het beeld dat beide schrijvers zagen, heeft niet lang standgehouden. Bij Amelte begonnen in maart 1900 de houthakkers aan de vier rijen hoge eiken langs de straatweg. Later kwam er naast de oude weg een nieuwe, de Rolderhoofdweg.