Het Tumulibos, waar honderdvijftig grafheuvels stonden

Tumulibos betekent letterlijk grafheuvelbos – tumulus is Latijn voor grafheuvel. In dit stuk naaldbos liggen er minstens vijfendertig, en waarschijnlijk meer; de meeste dateren vermoedelijk uit de ijzertijd en geen enkele is ooit wetenschappelijk onderzocht. Dat laatste is bijzonder: hier ligt een van de grootste grafvelden van Drenthe, en het is nog vrijwel onaangeroerd. Zet het local relief model aan en je ziet ze als een veld bulten door de boomstammen heen. Het getal dat het meest zegt staat in de registratie: de Leidse hoogleraar Reuvens telde er in 1823 nog honderdvijftig. Wat er nu ligt is dus ongeveer een kwart van wat er was; de rest is bij ontginningen verdwenen. In 1856 kocht de provincie Drenthe dit terrein aan, toen nog Tumuliveld geheten – het eerste archeologische monument dat de provincie ooit verwierf, bijna twintig jaar voordat de boermarke van Eext haar hunebedden zou schenken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog greep de Reichskommissar persoonlijk in om te voorkomen dat het bos werd gekapt. Sinds 2000 beheert Het Drentse Landschap het.