De Kerkweg, waarover de doden naar Anloo moesten

In het Evertsbos, tussen Eext en Anloo, loopt een zandweg die de Kerkweg heet. Naast het huidige tracé ligt op deze plek een smalle bundel karrensporen, min of meer parallel aan de weg. Kies het karrensporenlaag in het kaartmenu en je ziet ze naast elkaar en ondiep liggen. Zodra een spoor te diep uitsleet, ging men er gewoon naast rijden. Dat is dezelfde manier van uitslijten als op het Balloërveld en in de Strubben, alleen veel smaller. Dit was een dorpsverbinding, geen doorgaande route over de Hondsrug.

De naam van de weg gaat terug op een decreet dat Karel de Grote in 785 vaardigde. Doden mochten alleen nog op gewijde grond rond een kerk begraven worden, en ze moesten daar over voorgeschreven wegen naartoe gebracht worden. Eext had eeuwenlang geen eigen kerk. De parochiekerk stond in Anloo, een van de oudste van Drenthe. Wie in Eext stierf, ging over deze weg.

De weg zelf is jonger dan andere routes hier. Oostelijker liep een veel ouder tracé, een karrenspoor langs de rij grafheuvels tussen Eext en hunebed D8. Op de es bij Eext is het over twee kilometer teruggevonden; vóór 700 tot 800 na Christus was deze in gebruik. Sake Jager zocht dat spoor uit. Hij concludeert dat het verkeer ergens in de Romeinse tijdRomeinse tijd12 v.Chr. tot ca. 450 na Chr.Meer over deze periode of de vroege middeleeuwenVroege middeleeuwen450 tot 1050Meer over deze periode van die oude lijn naar de Kerkweg is verlegd – toen de dorpen Eext en Anloo op hun huidige plek kwamen te liggen, Anloo belangrijker werd en de essen werden aangelegd. Het kerkpad van één dorp werd de doorgaande weg. In de zeventiende eeuw, op de kaart van Pijnacker, loopt de hoofdverbinding Eext–Anloo–Zuidlaren er nog steeds.