Tolhuisje aan de Annerweg

Halverwege Eext en Annen staat een klein negentiende-eeuws tolhuisje. Wie hier over de weg wilde, betaalde tol voor het onderhoud ervan. Dat verklaart waarom er op oude routes soms een huisje staat op een verder leeg stuk landschap. De Oostermoerse straatweg kwam in 1859 gereed en kreeg twee tolheffingen: één tussen Zuidlaren en Annen en één bij dit huisje.

Het boek van de boermarke vermeldt vanaf 12 augustus 1913 de tarieven. Voor een paard of voertuig betaalde je vijf cent, een rund kostte twee cent en voor een kalf, schaap of varken was één cent verschuldigd; een wagen op vier wielen kostte tien cent en een wipkar twaalf. Een motorrijtuig kostte tweeënhalve cent per zitplaats: de auto was nog zo nieuw dat niet het voertuig zelf, maar het aantal stoelen als maatstaf werd gebruikt.

Het tolrecht werd om de drie jaar bij inschrijving uitgegeven. De bedragen liepen snel op. In 1894 betaalde Hendrik Willems Homan 505 gulden per jaar; in 1905 kreeg Evert Bulk, klompenmaker uit Annen, het tolrecht voor 500 gulden, en in 1911 betaalde diezelfde Bulk er 750 gulden voor.

In 1912 wilde de wegmaatschappij een derde tolboom plaatsen tussen Eext en Gieten. De markegenoten vonden dat de weggebruikers dan te zwaar zouden worden belast en kochten de aanleg af met een jaarlijkse subsidie van honderd gulden. De derde tolboom kwam er niet.