Celtic field bij Balloo

Aan de zuidkant van de heide van het Balloërveld ligt een celtic field: een raster van akkertjes van ongeveer dertig bij dertig meter met lage aarden walletjes eromheen. Ze werden vanaf de late bronstijdLate bronstijd1200 tot 800 v.Chr.Meer over deze periode aangelegd en bleven tot in de vroeg-Romeinse tijd in gebruik, ruwweg van 1100 voor tot 200 na Christus.

De wallen groeiden doordat boeren stenen, onkruid en uitgeputte grond naar de rand van de akker brachten, eeuw na eeuw. Waarom de akkers uiteindelijk zijn verlaten staat niet vast; de reden wordt gezocht in een uitgeputte bodem en een stijgend grondwater, die ze schraler en natter maakten.

Er is hier ook gegraven, en dat leverde weinig op. Van Giffen deed het in de jaren '30 en vatte het resultaat zelf zo samen: "Terloops zij slechts opgemerkt, dat onze gravingen daarin weinig vermeldenswaardigs aan het licht gebracht hebben. Alleen bewezen zij ook hier weer, dat de bedoelde legerplaats door walletjes verkaveld bouwland voorstelt." Dat laatste woord, legerplaats, was toen de gewone Nederlandse naam voor een celtic field, en het heeft niets met soldaten te maken: het is hetzelfde leger als in hazeleger, een verblijfplaats. In 1962 heeft M. Müller-Wille samen met het Groningse instituut delen van dit celtic field in het terrein opgemeten – een halve eeuw voordat de hoogtemeting het in één keer zichtbaar maakte.

Zet in het kaartmenu de hillshade uit en alleen het local relief model aan: dan komt de honingraat het duidelijkst tevoorschijn.