Een kwart grafheuvel met een kelder erin, bij de Annertol

Langs de Oude Tolweg bij Schuilingsoord staat een kwart van een grafheuvel overeind. Oorspronkelijk mat hij 20 meter in doorsnee en 1,5 meter hoog. Wat er over is, is het zuidoostelijke kwadrant. In dat restant is later een kelder gebouwd, een aardappel- of schuilkelder, en de muren daarvan steken nog uit de grond.

De rest van de heuvel is in 1921 door A.E. van Giffen opgegraven en daarna niet teruggelegd. Hij vond in het midden drie hoofdgraven, waaronder een boomkistgraf. Dit is een uitgeholde boomstam als doodskist. Alle drie waren leeg: geen aardewerk, geen bijl, niets. Aan de rand lagen wel nabijzettingen uit de midden- tot late bronstijdLate bronstijd1200 tot 800 v.Chr.Meer over deze periode. De heuvel bleek in drie fasen te zijn opgeworpen, alle drie waarschijnlijk in de vroege of de eerste helft van de midden-bronstijdMidden-bronstijd1575 tot 1200 v.Chr.Meer over deze periode. Een krans van palen of stenen om de voet ontbrak.

Een graf zonder bijgaven is niet hetzelfde als een leeg graf. Wat erin lag, is vergaan: in het zure Drentse zand blijft van een lichaam en van hout alleen een verkleuring over, en wie geen pot of bijl meekreeg laat verder niets na. Van Giffen kon de kist herkennen aan precies zo'n verkleuring.

De heuvel ligt niet op zichzelf. Iets zuidelijker ligt een rij heuvels op één lijn, en de registratie leest daarin een prehistorische route over deze kant van de Hondsrug. Het is hetzelfde patroon dat verderop op deze kaart bij Drewelik en de Kampakkers te zien is. Waar de doden liggen, liep men.

De weg langs de heuvel heet nog altijd de Oude Tolweg. De Oostermoerse straatweg, in 1859 gereed, had twee tolheffingen waarvan er één tussen Zuidlaren en Annen lag. Het huisje van de andere staat er nog, halverwege Eext en Annen.

In 2000 heeft de provincie het restant hersteld. Het terrein is rijksmonument 46190; het punt uit het aanwijzingsbesluit ligt drie meter van het midden van het geregistreerde vlak.