Het Kienveen, en het grafveld dat de ploeg half opat

Bij het Kienveen bij Eext liggen twee archeologische terreinen naast elkaar die waarschijnlijk samen één grafveld vormen. Het verschil tussen beide helften is groot. Over het zuidelijke deel is ooit een ploeg gegaan; het noordelijke is nooit in cultuur gebracht. Op de hoogtekaart is die grens het beste te zien. Ten noorden van de perceelscheiding staan de bulten, ten zuiden ligt het vlak.

Op het zuidelijke terrein is de zandrug afgevlakt en geploegd, waardoor er bovengronds vrijwel niets meer van het urnenveld te zien is. Onder de grond zijn de sporen echter niet volledig verdwenen. Bij archeologische verkenningen kwamen grondsporen van het grafveld tevoorschijn, naast mesolithisch vuursteen, aardewerk en een pijlspits uit de late bronstijdLate bronstijd1200 tot 800 v.Chr.Meer over deze periode. Het noordelijke terrein bewaart het grafveld beter. Daar liggen minstens drie grafheuveltjes die waarschijnlijk dateren uit de late bronstijd of vroege ijzertijdVroege ijzertijd800 tot 500 v.Chr.Meer over deze periode, waaronder een langbed van ongeveer dertien à veertien meter lang en zes à zeven meter breed dat nog in zeer goede staat verkeert; de twee kleinere zijn beschadigd door schatgraverij, konijnen en de aanleg van een perceelscheiding. Hoe groot het grafveld ooit was is niet bekend. Het is zelfs mogelijk dat andere flauwe verhogingen op het terrein ook resten van urnenveldheuveltjes zijn.

De naam verwijst mogelijk naar kienhout, hout dat in het veen bewaard is gebleven en daar gedeeltelijk is vergaan of versteend, afkomstig van bomen die eeuwen geleden in het natte veen terechtkwamen. Het harsrijke hout brandde goed en werd gebruikt voor kienspaan, eenvoudige fakkels of spanen die in huizen als verlichting dienden. Of deze veldnaam werkelijk van kienhout komt staat niet vast, maar hij past bij een veengebied waarin mensen behalve turf ook bruikbaar hout uit de bodem konden halen.

Het Kienveen was bovendien onderdeel van de marke van Eext. Bij de verdeling van de marke werd het ingedeeld bij de venen, samen met onder andere 't Hondel, Molenveen, Galgenwant en Diepen, en viel het dus onder het gezamenlijk beheer.

Naar het veen liep vroeger de Kienveensweg, die herhaaldelijk terugkomt in de notulen van de boermarke. Er werd gesproken over verbetering en over buizen vanaf de Anderenscheweg, van vijftig centimeter. In 1946 werd besloten de weg "met de belanghebbenden op te maken" – hem te herstellen, samen met de aanliggende eigenaren die hem gebruikten. Later ging het over opploegen en rondgooien. Dat is één karwei in twee stappen. De vastgereden, uitgesleten laag wordt met een ploeg opengebroken, en het losse zand daarna naar het midden teruggeschept, zodat de weg bol komt te liggen. Regen loopt dan naar de bermen in plaats van in de sporen te blijven staan. In 1968 werd de Kienveensweg, samen met de Duistersteeg, overgelaten aan de aangrenzende eigenaren, en daarna verdween hij uit de officiële registratie. Een route die ooit belangrijk genoeg was om in markevergaderingen te bespreken bleek uiteindelijk te duur om gezamenlijk te onderhouden.

Het Kienveen ligt dicht bij de grens van verschillende dorpsgebieden. Sommige registraties plaatsen de archeologische terreinen bij Anderen, terwijl andere kaarten het veen onder Eext rekenen; ook dat is een herinnering aan een landschap waarin grenzen niet altijd samenvallen.