Het rendierjagerskamp in de Gasselterdennen

Aan de westrand van het Gasselterveld, tussen de zwemplassen en de bovenloop van het Andersche Diep, loopt de Rendierjagerweg door het bos. Van de plek waaraan hij herinnert is boven de grond niets te zien. Ergens hier, in de Gasselterdennen, lag een van de oudste kampen van Drenthe.

In 1942 vond de Drentse amateurarcheoloog J. Luinge er vuursteen. In augustus van dat jaar groef Van Giffen van het Biologisch-Archaeologisch Instituut in Groningen het terrein vrijwel helemaal af. Op ongeveer vijftig vierkante meter lagen iets meer dan negenhonderd stukken bewerkt vuursteen, waarvan het meeste afval was van het maken zelf, afslagen, klingen en kernen die overbleven als er een werktuig uit een knol was geslagen. Ongeveer tachtig stukken waren werktuigen. Schrabbers, boren, stekers, en soms twee in één, een schrabber met een boor eraan.

Wie hier zaten, blijkt uit de spitsen. Het zijn allemaal kerfspitsen, en die horen bij de vroege fase van de Hamburg-traditie: de rendierjagers. In de latere fase maakten ze gesteelde spitsen, zoals bij Sassenhein onder Haren. Tussen de werktuigen zitten ook krombekstekers, een soort kromme boren voor het bewerken van bot en gewei. Het rendier leverde vlees, huiden voor kleding, en bot en gewei voor gereedschap zoals harpoenen.

De plek was niet toevallig gekozen. Het kamp lag aan de bovenloop van een verdwenen zijbeek van het Andersche Diep, waar aan het eind van de laatste ijstijd een paar grotere meren lagen, zeer waarschijnlijk pingoruïnes. Water trok wild, en wild trok jagers. In het hele Drentsche Aa-gebied zijn zestien kampen van de Hamburg-traditie bekend, de meeste aan een beekdal. Op drie ervan is gegraven. Dit is er een van.

Van Giffen beschreef het kamp in 1948 als een rendierjagersstation tussen Eext en Gasselte. Waar het precies lag, is nu nauwelijks meer terug te vinden. De straatnaam is wat er over is.