De Hullen: een vindplaats onder een werktuigenschuur

Ten zuidoosten van Annen, loopt een dekzandrug die de Hullen heet. Ergens op die rug, tussen twee boerderijen, vond een amateurarcheoloog ooit een Tjongerkrabber: het korte, brede schrabbertje van de FedermessercultuurFedermessercultuurca. 11.900 tot 10.900 v.Chr.Meer over deze periode, het oudste gereedschap dat op deze kaart voorkomt.

Waar precies, is niet duidelijk. Volgens de gegevens van het Drents Museum lag het punt op een plaats waar tegenwoordig een schuur staat voor de opslag van landbouwwerktuigen. Daarmee is de vindplaats zoals hij geregistreerd staat niet meer te bereiken.

Pal ten zuiden van die schuur ligt nog een hoog deel van de rug, en daar viel in 1992 wél iets te halen. Er kwamen enkele vuurstenen bij, en de boringen lieten zien waarom dat kon. De ploeg heeft de grond daar niet tot onderin omgekeerd. Onder de bouwvoor ligt nog een ongestoorde laag van vijftien tot vijfentwintig centimeter, en wat daarin zat ligt er nog zoals het erin kwam. Het onverstoorde deel ligt dus naast het verstoorde, op dezelfde rug.

Dat is het patroon van deze hele flank. Tussen Annen en Eext loopt een band van veertig vuursteenvindplaatsen langs de rand van het Hunzedal, en het verschil tussen wat er nog ligt en wat weg is loopt telkens langs een perceelsgrens, een bosrand of een gebouw. Hier is het een schuur.

De pin staat op de coördinaat uit de registratie, en die is een aanname over waar de rug het hoogst is – niet over waar de krabber lag, want dat is wat niemand meer kan vaststellen.