De molen van Glas, en de eerste stoommachine van Drenthe

Aan de westzijde van de hoofdweg stonden na elkaar twee molens, en op deze plek is de negentiende eeuw in het klein te volgen. In 1850 bouwde Detmer Hubbeling hier een kantige stellingmolen die koren maalde en olie sloeg. Zes jaar later kwam er een stoommachine bij, en volgens de Molendatabase was dat de eerste in deze provincie: wind wanneer het waaide, stoom wanneer het niet waaide.

Lang duurde dat niet. In de nacht van 22 op 23 november 1857 brandde de molen af. De Provinciale Drentsche en Asser courant schreef er drie dagen later over: "In den verloopen nacht is de voor eenige jaren nieuw getimmerde rogge- en pelmolen van den heer Hubbeling te Spijkerboor, totaal afgebrand. Schoon de oorzaak van dien brand onbekend is, schrijft men die echter aan kwaadwilligheid toe. De molen is tegen brandschade verzekerd." Een jaar later stond hij in een rijksoverzicht van vervallen fabrieken: door brand vernield, en niet weder opgebouwd.

Toch kwam er een molen terug. Tien jaar na de brand, in 1867, werd er een herbouwd met het hout van een koren- en pelmolen die oorspronkelijk in Annerveensekanaal stond. Molenaar werd Jan Hubbeling, de jongste zoon van Boelem. Het was een forse houten molen met een stelling op ongeveer negen meter, waarvan de achtkantstijlen doorliepen tot bijna op de begane grond en de kruislatten naar Oostfries model waren gemaakt.

Zo staat hij ook in een reisverslag in dezelfde krant, 26 juni 1875: "ginds ligt Spijkerboor in een klein boschaadje, een groepje huizen, een flinke korenmolen, die op een zijner wieken de Nederlandsche vlag draagt en die daar vrolijk doet wapperen, een stoom-oliemolen die zijn schoorsteen van verre doet zien en een herberg." Dat is het dorp in één zin: molen, schoorsteen, herberg.

In 1904 ging de molen over op J.E. Glas, die er als molenaarsknecht had gewerkt, en naar hem is hij blijven heten. In 1927 kreeg hij een elektrische aandrijving; tot 1945 werd er nog gepeld met rechtopstaande stenen, daarna met liggende. Toen het onderhoud niet meer op te brengen was viel in 1946 het besluit tot afbraak.