De doden, vijfduizend jaar

Deze lijn volgt één vraag door de tijd: waar leg je je doden? Het antwoord verandert per eeuw, maar de plek verandert nauwelijks. De hoge grond van de Hondsrug en de Rolderrug, droog en zichtbaar, is vijfduizend jaar lang het antwoord gebleven.

Steentijd

→ Hunebed D18 en de eik die eraf moest

Een hunebed is een collectief graf: een stenen kamer waarin generaties werden bijgezet. De Rolder Tweeling ligt pal achter de kerk, naast de begraafplaats van nu.

Bronstijd

→ De grafheuvels op de wal van het Galgwanderveen

Een grafheuvel is een graf voor één dode, of een paar. Bij het Galgwanderveen liggen er vier op de wal van een pingoruïne; de grootste is in twee fasen opgeworpen.

IJzertijd

→ Het grafveld van Gasteren, anderhalf millennium lang in gebruik

Bij Gasteren lag een grafveld dat anderhalf millennium in gebruik bleef: grafheuvels, en daartussen een urnenveld met 107 bijzettingen.

Middeleeuwen

→ Magnuskerk van Anloo en de zitting van de Etstoel

Vanaf 785 moesten de doden naar gewijde grond. Onder de Magnuskerk van Anloo liggen zes of zeven voorgangers, de eerste uit de negende eeuw.

1828

→ De begraafplaats aan de Bosweg

In 1827 verbood de koning het begraven in en om de kerk. Anloo kocht een stuk veld buiten het dorp: de Haasakkers.

→ ≈ De Canadese begraafplaats die er nooit kwam