De Franse parachutisten aan de Schipborgerweg

Aan de Schipborgerweg staat een boerderijtje uit 1913, met een schuurtje, een houtbult en een koeienstal met een zoldertje erboven. Hier wooden Geert Oosting en Jantien Leijsen met hun twee jongste dochters. Het veld ertegenover was in die jaren open: zet de kaart in het menu op 1940 en je ziet heide en veld waar nu bos staat.

In de nacht van 7 op 8 april 1945 werden zevenhonderd Franse parachutisten in groepjes van vijftien boven Drenthe gedropt. Het was Operatie Amherst, bedoeld om verwarring te stichten en bruggen te veroveren voor de opmars van de Canadezen en Polen. Een van die groepjes kwam neer in het veld tegenover het boerderijtje.

Midden in de nacht werd er op de ramen gebonsd: drie zwaarbewapende soldaten die een taal spraken die de familie niet verstond, en die in elk geval geen Duitsers waren. Rondom het huis zaten er nog veel meer, in de bosjes, achter het schuurtje, achter de wipkar. Eerst zijn in allerijl zoveel mogelijk parachutes uit het veld gehaald en verstopt op het zoldertje boven de koeienstal en onder de houtbult achter het huis. Want wie een parachute in het gras laat liggen, wijst de bezetter de weg. Daarna moesten de mannen het nabijgelegen bos in.

De volgende ochtend stond de Wehrmacht op het erf: 'Wo sind die Fallschirmjäger und was haben sie gesehen?' De familie had niets gezien en de hele nacht geslapen. Er werd overal gekeken en met bajonetten in gestoken. Eén soldaat wilde de koestalzolder op, precies waar de parachutes lagen, maar Geert raadde het hem ten zeerste af: te oud, te gammel, niet te vertrouwen. De man zakte door de eerste sport van het laddertje en zag ervan af.

Omdat het te onveilig was, ging Geert te rade bij de familie Veenstra even verderop. Hendrik Veenstra vroeg het aan de familie Willinge-Prins, die de boerderij De Schipborg bewoonde, de modelboerderij van Berlage die ook op deze kaart staat. Het antwoord kwam in de late namiddag: de parachutisten konden komen. Die nacht zijn alle mannen door Geert gegidst, door het bos en langs de Schipborgerweg, die toen nog 'een vrij open gebied zonder veel bebossing, door greppels en sloten' was. Onder dekking van de duisternis kwamen ze veilig aan.

Het huis waar dit speelde staat er nog. Zestien meter van deze stip ligt een woning die vroeger een keuterboerderij was – een klein bedrijf van een keuterboer, iemand met te weinig land om alleen van het boeren te leven – en die ligt nog altijd midden tussen de landbouwgronden, zoals de puntenkaart van Bureau Overland het in 2007 opschreef.

Geert Oosting kreeg na de oorlog uit verschillende landen oorkondes voor wat hij zelf een kleine daad vond. Let op de naamsverwarring die hier op de loer ligt: hij is niet dezelfde als Gerard Oosting uit Haren die een half jaar eerder bij het onderduikershol werd opgepakt en in Westerbork gefusilleerd.