Beker en kuil bij De Schipborg, gevonden bij grondverbetering in 1959

Iets ten oosten van De Schipborg, bij de modelboerderij van Berlage, ligt land dat in 1910 uit de heide is ontgonnen. Toen er in 1959 grondverbetering werd gedaan, stuitten arbeiders op een beker van de enkelgrafcultuurEnkelgrafcultuur2800 tot 2400 v.Chr.Meer over deze periode, met een vuurstenen afslag en een kling erbij. Zo'n beker hoort in een graf. Van een grafheuvel was niets meer te zien: die moet lang daarvoor al verdwenen zijn.

Van dezelfde plek komt een tweede beker, een klokbeker, in een kuil van zo'n 60 tot 70 centimeter diep, samen met een bijl van groensteen en een bijlfragment dat als klopsteen is gebruikt. Was dat ook een graf? Van der Waals dacht in 1962 van niet. Een bijl die als klopsteen was gebruikt, hoorde volgens hem bij het dagelijks werk, en klokbekergraven met een bijl kende hij niet. Inmiddels zijn die er wel, bij Lunteren, Soesterberg en Fochteloo, en daarom vond Jager het in 1985 niet onwaarschijnlijk dat de kuil bij De Schipborg toch een graf was.

Een jaar later, in 1960, onderzocht het Biologisch-Archaeologisch Instituut uit Groningen het perceel ten noorden ervan, voordat ook dat werd geëgaliseerd. Losse vondsten aan het oppervlak beloofden een nederzetting van de trechterbekercultuurTrechterbekercultuur4000 tot 2700 v.Chr.Meer over deze periode. Het onderzoek leverde aardewerk van die cultuur op, scherven van laat-neolithische bekers en vooral wikkeldraadaardewerk, uit het begin van de bronstijdBronstijd1900 tot 800 v.Chr.Meer over deze periode.

Sake Jager nam de vondsten in 1985 op in zijn overzicht van graven en nederzettingen langs een prehistorische route door de gemeente Anloo.